BE PERSECUTED – End Leaving

      Szósta rano dzwoni budzik. Z nieukrywaną niechęcią podnoszę się z łóżka i wyglądam za okna. A tam widok, który nie zachęca do pobudki. Śnieżyca hula sobie w najlepsze, a termometr wskazuje 15 kresek poniżej zera. W takie dni jak ten mam ochotę wśliznąć się pod kołdrę i nigdzie nie wychodzić. Tym bardziej do roboty. Cóż, jak mus to mus. Podnoszę się, a na poprawienie samopoczucia szykuję kawę i zapuszczam BE PERSECUTED, chiński band pałający się depresive black metalem. W tym miejscu pewnie wielu z was lekko się zdziwi. No bo jak można depresyjnej muzy słuchać dla rozrywki i poprawy nastroju, a szczególnie w tak niesprzyjający ku temu warunkach atmosferycznych. A no można. Dlaczego? Nic prostszego – ta muza uspokaja i daje niezłego kopniaka na resztę bezproduktywnych godzin w pracy. Muzyka chińskiej hordy, mimo iż ubrana w klasyczne ramy gatunkowe nie nudzi i pozwala w pełni się zrelaksować. Więc puszczam sobie w słuchawkach ich drugi album „End Leaving” i pozwalam ponieść się dźwiękom. Rozpoczyna się leniwie od instrumentalnego „Hopeless Far Beyond”, który wprowadza skutecznie w depresyjne klimaty. Muzyka zaczyna przesiąkać moje zmysły, a nadzieja powoli opuszcza moje ciało. W szaleńczym uniesieniu poszukuję żyletki, bądź innego ostrego sprzętu. Po czym następuje kolejny „The Last Wright” i z miejsca nokautuje mnie siarczystą sieczką. Moje poszukiwania chwilowo pozostają w zawieszeniu. I tak na przemian. Każdy kolejny utwór przywołuje zupełnie inne emocje i pozwala delektować się samobójczymi myślami. Wizjami podcinania sobie żył i ociekającej po ciele i ubraniu krwi o bursztynowym wyglądzie. Czas zatrzymuje się w miejscu a przygnębienie ogarnia cały organizm. A muzyka, cóż może nie zbyt odkrywcza, ale w tym tkwi jej siła. Kompozycje są dokładnie przemyślane i ciekawie rozbudowane. Nostalgia, przygnębienie, śmierć i zaduma wypełnia je po brzegi. Album dobieg końca. Myśli samobójcze ulatują. Całkowicie wyciszony i zrelaksowany umysł jest gotów na dalszą egzystencję. Takie krążki jak „Eand Leaving” przywracają wiarę w sens istnienia (chociaż wiem jak głupio to brzmi). Szaleńcza deprecha zawarta w tych sześciu kompozycjach pozwala spokojne delektować się codziennością i zastanowić nad sensem istnienia.

Dodane: February 8th 2010
Recenzent: SLY
OCENA:
Link: www.myspace.com/leavingbp
Odsłon: 97
Język: