Relację z Extreme Night II miałem już napisać jakiś czas temu, tylko że za cholerę nie mogłem się za nią zabrać. A to przeszkadzała mi aura, a to nie miałem czasu, a to leń mnie ogarną. I tak na okrągło. Główną przyczyną tego stanu nie była jednak żadna z w/w czynności. Po prostu potrzebowałem czasu aby ochłonąć. Potrzebowałem czasu na poukładanie sobie kolejności wydarzeń tamtego pamiętnego wieczoru. A działo się sporo. Zarówno na scenie, w jej okolicach i przy barze. Tu skupię się, ku uciesze jednych, a niesmaku drugich, na wyczynach scenicznych zaproszonych zespołów. Zapraszam więc do lektury.

      Dzień 30 października 2009 roku rozpoczął się dla mnie niefortunnie. Ogólnie przez niemal cały dzień prześladował mnie cholerny pech. Najpierw zaspałem, co bezpośrednio wpłynęło na kolejne poczynania. Spóźniłem się do pracy, a przecież chciałem się wyrwać wcześniej na pociąg, aby na czas do Lublina dojechać. No i udało się. Sęk w tym, że popierdzieliły mi się godziny i wyjechałem późniejszym o godzinę, o czym uświadomiłem sobie dopiero w Warszawie. I problem niemały, bo pociąg do Lublina już odjechał. Więc biegiem w stronę dworca autobusowego. W ostatniej chwili na przejściu dla pieszych złapałem transport. Uspokoiłem się, ochłonąłem i z niecierpliwością wyglądałem tabliczki z napisem Lublin. Po trudach drogi (zielonego golfa nie zapomnę już chyba nigdy) dotarłem do lubelskiego Graffiti. Niestety, poprzez te zawirowania nie dane mi było zobaczyć pierwszego występu, a i drugi zobaczyłem w końcowej fazie. Wspomnę jedynie w formie obowiązku o dwóch pierwszych gigach. Imprezę otworzył BASEMENT. Z informacji jakie otrzymałem od znajomych, licznie zebranych tego wieczoru, BASEMENT zaprezentował się dość ciekawie, tylko że nie zainteresował nikogo z zebranych. Podobno nawaliło także nagłośnienie. Wynika z tego, że nie mam czego żałować, a jednak. Kibicuje tym chłopakom i chciałem zobaczyć jak prezentują się na scenie, z wiadomych przyczyn nie miałem tej okazji. Cóż, należy czekać na kolejną możliwość, może tym razem warunki transportowe i zegar w mojej głowie nie nawalą. W „Graffiti” pojawiłem się już w trakcie koncertu Warszawiaków z MESMERIZED i z tego co zdołałem zarejestrować, zespół zaprezentował się nadzwyczaj dobrze. Ludziska (może w nie powalającej ilości) nieźle bawili się pod sceną, a frontman warszawskiej załogi dawał z siebie wszystko. Moje uszy nie zanotowały żadnych wpadek nagłośnieniowych i te parę songów jakie udało mi się usłyszeć wypadło całkiem nieźle. Warszawska załoga zakończyła swoje zmagania i oddała scenę do dyspozycji kolejnemu uczestnikowi. Ów więc nie miał zamiaru długo czekać i począł się rozstawiać na scenie. Tak więc, moim zmęczonym oczom (całodniową walką z materiał czasu) ukazał się pochodzący z Przemyśla UNDERDARK. Kapeli tej nigdy wcześniej nie miałem okazji zobaczyć na żywo, a także dokonania studyjne nie były mi zbyt dobrze znane. Jedynie kilka utworów jakie zamieścili na myspace pośpiesznie przesłuchałem. Z opowiadań jednak wiedziałem, że scena to ich żywioł i że jak tylko się na niej pojawią porozstawiają wszystkich po kątach. Więc moje oczekiwania względem tej kapeli jak i tego koncertu były dość duże. I mili państwo, nie zawiodłem się wcale, a wcale. Jak z głośników poleciały pierwsze dźwięki, moja szczęka opadła z prędkością światła w dół. Zanim się pozbierałem do kupy, tajfun przeleciał przez moje ciało. Powiecie, że przesadzam, wasze prawo, ale powiem jedno to był jeden z lepszych koncertów jakie dane mi było zobaczyć. Moc, siła, precyzja i wirtuozeria. Chłopaki dali porządnego kopniaka zebranym, którzy długo nie stali w miejscu i dali się ponieść emocjom. Od tej pory, wcześniej niemal anemiczna publika ruszyła do boju. Występ to jedno, a muzyka, cóż potężny i soczysty death metal. Jak powiedział mój znajomy – „w death metalu trzeba wiedzieć kiedy przypierdolić, a kiedy zwolnić, jak to się wie to można napierdalać” (czy coś w tym stylu). I panowie z Przemyśla dokładnie wiedzą jak oba te składniki złożyć w jedną piorunującą całość. Do tego zachowanie sceniczne godne największych w tym fachu. Spider i ekipa pokazała gig przez duże G i chwała im za to. Mówię wam będzie jeszcze o nich głośno. UNDERDARK podgrzał atmosferę w Graffiti, którą z lekka ostudziła zbyt długa przerwa przed kolejnym występem, ale ja się tym nie przejmowałem, spożytkowałem ją na degustację złocistego napoju (przelało się go tego wieczoru) i na rozmowy o wszystkim i niczym. Zakończyłem je w momencie kiedy do moich uszu dotarły pierwsze dźwięki kolejnej kapeli. I to nie byle kogo, a legendy polskiej sceny – CRYPTIC TALES. Ten koncert był przeze mnie szczególnie wyczekiwany. Chciałem zobaczyć jak weterani po ponad dziesięcioletniej przerwie radzą sobie na scenie. I powiedzieć muszę jedno, czas im sprzyja. CRYPTIC TALES pokazało klasę jak przystało na legendę. Black metal najwyższej jakości podany w iście wyśmienity sposób. Z całego składu najbardziej wyróżniał się Bazyl. Klawiszowiec jakby mógł to grałby wśród braci zgromadzonej pod sceną. Energia z niego promieniowała i udzieliła się zebranym. Świetny gig. Po nim wybrałem się na małą pogawędkę z liderem CT i dokonałem zakupu ich ostatnich reedycji . Problem w tym, że owe płytki posiadałem zaledwie przez jakieś pięć minut. W niewyjaśnionych okolicznościach ktoś je sobie ode mnie pożyczył nie pytając o zgodę. Nie będę się nad tym rozwodził, stratę przebolałem, więc wrócę do wydarzeń scenicznych. Gwiazdą wieczoru była znana i poważana ekipa ze stolicy pałająca się pagan/black metalem – SALTUS. Legenda żywa i wiecznie aktywna, tuż przed wydaniem najnowszego materiału. Chyba nie musze nikomu przedstawiać tej załogi, każdy szanujący się fan sceny metalowej z pewnością wie jaką pozycję obecnie zajmuje SALTUS. Z mojej strony powiem tylko tyle, że było to moje pierwsze spotkanie z tymi chłopakami. Nigdy wcześniej jakoś nie miałem okazji zobaczyć ich na scenie. Gig przerósł moje oczekiwania. Spodziewałem się co najmniej dobrego koncertu, a otrzymałem piorunujący, potężny cios w zęby. Od pierwszych taktów panowie pokazali kto tego dnia rządzi na scenie „Graffiti”. Nie będę pisał jakie utwory poleciały, gdyż po pewnym czasie set lista mi z głowy wyleciała. Powiem tylko, że koncert był rewelacyjny pod każdym względem. Tu wszystko było na miejscu. Potężne i perfekcyjne brzmienie. Prezencja i obycie sceniczne. Itd., Itp. SALTUS pokazał klasę i zaostrzył apetyt na ich najnowszy materiał jak i kolejne koncerty. Po świetnym gigu i zaskoczeniu jakim okazał się UNDERDARK, nie spodziewałem się zobaczyć coś potężniejszego tej nocy. A jednak, moja niewierność została ukarana. SALTUS to koncertowa I liga (i nie tylko), a gig w Lublinie tylko to potwierdził.

      Całość zakończyła się dość późno. Trochę za późno, gdyż do ostatniego koncertu nie wszyscy dotrwali. Szkoda, gdyż warto było czekać. Extreme Night II udało się nawet lepiej niż pierwsza edycja, mimo że frekwencja do końca nie dopisała. Nie ma jednak co narzekać, widziałem bardziej przeludnione imprezy. Z perspektywy czasu stwierdzam, że warto było. I może wszystkiego ważnego odnotowania mój umysł nie zarejestrował, ale to co widziałem warte było tych całodniowych zmagań z materią. EN II należy już do historii i niech tak pozostanie, najwyższa pora szykować się na trzecią edycję tej zacnej imprezy. A to już nie długo.


Relację z koncertu na wyłączność serwisu PSYCHO MAGAZINE przygotował Sly.

Prawa autorskie © przez Psychozine - Serwis muzyczny, Death, Black, Thrash, Doom, Gothic, Heavy Metal nad more... Ciechanów / POLAND - (237 odsłon)